???

Fotoğrafım
Bildiğin çikolata... Yokluğunda canın çeker, görünce için gider, fazla yediğinde geri döner, her koşulda seni deli eder :) İletişim: medannseri@gmail.com

Çikolata Severler...

25 Mart 2015 Çarşamba

Kalbim Bilir

Sevgi pıtırcığı olmadığım kesin... Sevmeyi bilmiyorum sanırım yada hakkını veremiyorum, bir sorun var olduğundan eminim ama teşhis koyamıyorum.
İlk defa geçen sene fark ettim, daha doğrusu yüzleştim bu sorunla...
İş yerinde bir arkadaşımızın bebişi olmuştu. Çocuklardan, bebeklerden bahsederken konuyla ilgili fikrimi beyan ettim.
Şöyle ki ben çok fazla bebek sevmiyorum, daha doğrusu sevemiyorum. İnsan kıyamıyor falan evet ama tüm hissiyatım sadece merhamet... Ne zaman ki şöyle biraz büyüyor, sana karşı tepki vermeye başlıyor hıh! işte o zaman sevmeye başlıyorum.
Arkadaşım bu yorumumu duyar duymaz başka özelliklerimi de üst üste koyunca direkt yaftaladı tabi... Senin sorunun belli oldu, sen karşılıksız sevemiyorsun dedi.
İlk duyduğumda şaşırdım, kabul etmek istemedim, nedense ağır geldi birden. (: Sonra düşündüm, gerçek olabilir mi diye? Vardığım sonuç ne mi? Pek tabii olabilir (:
Biliyorsunuz hayvanları seviyorum ama en çok köpeği, kediyi, vs. Mesela balıkları kediler kadar sevemiyorum yada kuşları, bir kediyi sevdiğinizde onun da sizi sevdiğinizden emin olursunuz yada bir köpeği sevdiğinizde çok net hissedersiniz onun da sizi sevdiğini... Ama balıklarda böyle bir şey mümkün olmuyor. Sevgisini gösteremeyen hayvanlara karşı ise yine sadece merhamet duygum ağır basıyor.
Sonra sıra insanlara geliyor, bakıyorum çevremdeki insanlara gerçekten sevildiğim kadar seviyorum daha doğrusu seviyormuşum, farkında bile değildim. Herhangi birine sevgim onun bana karşı olan hali ve tavrı üzerine şekilleniyor. Karşımdaki insandan en ufak bir negatiflik sezdiğim an o zamana kadar onu ne kadar sevmiş olursam olayım anında sıfırlanıyor.
Bu durumu kesinlikle tasvip etmiyor, doğru bulmuyorum, ilgili hususta özeleştirinin dibine dibine vurabilirim. ((: İnsan karşılıksız da sevebilmeli, burada ki karşılık menfi çıkar değil yalnız, altını çizmek istiyorum, karşımdaki insandan bir çıkar, bir fayda sağladığım sürece onu sevmeyi kastetmiyorum onun bana karşı olan saf sevgisini kastediyorum, yanlış anlaşılmasın. ((:
Sevgi arsızıyım da diyemem ki , tam aksine çok hoşlanmam böyle yoğunlaştırılmış sevgi gösterilerinden...
Peki neden böyleyim acaba? Evin küçüğü olmamın bu durumla bir ilgisi olabilir mı ki?  (:
Hayatımda ilk defa kökeninde sevmek fiili olan bir sorunumla yüzleşiyorum sanırım, üstesinden nasıl gelebileceğimi de ilk etapta kestiremiyorum.
Tasavvuf bu noktada yardımcı olabilir belki, sevilmekten ziyade sevmeyi öğretebilir bana kim bilir... Bu zamana kadar benim gibi sürekli beynini geliştiren, beyniyle hareket eden, beynini besleyen biri için artık kalbinin de eğitime tabi tutulma vakti gelmiştir belki... Karar verirken birazda kalbim bilir diyebilmeli belki ... ((:
Hem sevmek hem de sevilmek üzere o zaman, sevgiyle kalın... :*

9 yorum:

  1. Bence kendine haksızlık ediyosun. Bu yazıyı yazarını bilmeden okusaydım da aynı düşünürdüm. Sana karşı sempatimden değil yani düşüncem. Balıklar ve kuşlarla ilgili örneği birçok arkadaşımdan duydum. Ben de senin gibi hissediyorum. Çok küçük bebeklerle ilgili de çoğu kişi öyle hisseder. Agucuk gugucuk yapmaya başladıktan sonra sevdirir bebek kendini. Ondan öncesinde ancak onu sen doğurduysan, 9 ay onunla iletişim kurduysan sevebilirsin. Arkadaşın hakikaten acımasızca yargılamış bana göre. Sevgi karşılıklı etkileşimle büyür, yeşerir. Kalbinin titreşimlerini dinlemek yeterli bence. Eğitimle falan olacak iş değil bana göre bu işler. ;) Sen onun sesini dinle Medanşeri'm. Herkesin lafına da fazla anlam yükleme derim nacisane. ;) Sevgiler... :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Doğru söylüyorsun Mimiklim, bazen insan bir kelimeye hak ettiğinden daha fazla anlam yükleyebiliyor, içinden geldiği gibi davranmak en güzeli ((: Herkese hak ettiği sevgiyi veriyoruz demek ki :p Çoook teşekkürler bu güzel ve içten yorumun için, sevgilerimle :*

      Sil
  2. Aslında bence her insanda az yada çok bu durum var.
    Evet tasavvuf bu konuda en güzel rehperlerden biri olabilir
    Sevgiyle kalın 😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sanıyorum evet... Yaratılanı sev Yaratandan ötürü mantığını kavrasak bile yeter aslında tasavvuf eğitiminde (: Teşekkürler, sevgiler :*

      Sil
  3. Senin yazdıklarını okurken Erich Fromm'un "Sevme Sanatı" isimli geldi aklıma, psikolojik kitaplar ilgini çekerse okuyabilirsin canım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hemen araştırıyoruummm duymamıştım adını (: Teşekkürler, sevgiler :*

      Sil
  4. Vesveseyi yenmek için; her işe başladığımızda besmeleyi unutmayalım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Profösör teşekkürler güzel yorumunuz için, sizden gelen yorumlar her zaman mutlu ediyor beni (((:

      Sil
  5. merhaba canım blog keşif etkinliğinden seni takipteyim bana da beklerim sevgiler
    http://guzelvekulturluyum.blogspot.com/

    YanıtlaSil

Yormadan Geçme (;