???

Fotoğrafım
Bildiğin çikolata... Yokluğunda canın çeker, görünce için gider, fazla yediğinde geri döner, her koşulda seni deli eder :) İletişim: medannseri@gmail.com

Çikolata Severler...

19 Şubat 2015 Perşembe

Organik Derken?!

Yolda yürürken sizden korkup kaçan sokak hayvanlarına denk gelmişsinizdir mutlaka. Halbuki siz sadece yolda yürüyorsunuzdur ama o korkup kaçar, peki neden? Hayvanlar bile güvenmiyorlar insanlara, Allah bilir kendini insan sanan bir mahlukat acaba ne zarar verdi de hayvancağız o kadar korkar oldu insanlardan?!!!
Hayvanları seviyorum hem de çoook. Özellikle sokak hayvanlarının yeri apayrıdır benim için. Hayvan sevmekle kalmıyor, hayvan sevgisinin merhamet duygusu ile doğru orantılı olduğunu düşünüyorum.
Günün birinde bir sokak köpeğine 1 dilim ekmek vermiştim. O sokak köpeği, o 1 dilim ekmek için bir daha ayrılmamıştı kapımızdan, bizi sahiplenmişti, eve yabancıların girmesini önlüyor, başka başıboş köpekler gördüğünde havlıyordu. Yediği lokmayı hak etmeye çalışıyordu sanki, hiç nankörlük etmedi. Nankörlük insanlara has bir özellik sanıyorum. O köpek olmanın verdiği sorumluluğu sonuna kadar yerine getirdi.
Bir kedim vardı, yine sokak kedisi. Bir kere başını okşadım diye peşimden ayrılmayan, doğurduğu yavrularını bir kez başını okşadım diye tek tek bizim kapımızın önüne taşıyan bir sokak kedisi. Sanki başına gelecekleri biliyormuş gibi yavrularını bize emanet ettikten sonra araba çarpan ve maalesef hayatını kaybeden bir sokak kedisi. Öldüğünde henüz yavruların gözü bile açılmamıştı, peki onları kim sahiplendi, kim büyüttü, kim emzirdi dersiniz? Bir erkek kedi. Şaşırdınız di' mi? Yanlış okumadınız; evet, emzirdi dedim. Tüylerini emiyorlar ve o hiç sesini çıkarmıyordu. Sanki insanlık dersi verir gibiydi... Erkek olmasına rağmen annelik yaptı hepsine.
Hayvanlar da can taşıyor, onların da sinir sistemi var yani onlar da acıyı hissediyorlar. Nasıl ki senin eline iğne batsa acıyor, aynı acıyı onlar da hissediyor. 
Öyle şeyler okuyoruz, dinliyoruz, görüyoruz ki... Hayvan bile yapmaz diyoruz. Hayvan yapmıyor ama insanoğlu yapıyor işte. İnsan, insanlığından utanıyor bazen... 

Sevmek, merhamet etmek, şefkat duymak, empati kurmak bu kadar zor mu gerçekten? Bu kadar ulaşılmaz mı? 

Canlı varlıklara organik, cansızlara inorganik denir diye öğrettiler bize...

Yediklerimiz, içtiklerimiz organik olsun diye çabalıyoruz peki biz gerçekten organik miyiz? 

 "Bir insan acı duyabiliyorsa canlıdır. Başkasının acısını duyabiliyorsa insandır." demiş Tolstoy...

Sadece canlı değil insan olabilmek temennisiyle...

12 yorum:

  1. O kadar güzel yazmışsınız ki. Ben artık bir kuş benden korkup uçmadığında, bir kedi korkup kaçmadığında çok mutlu oluyorum. İçgüdüsel olarak benim iyi olduğumu hissetti diye seviniyorum. Korkup kaçtıklarında üzülüyorum; negatif bir enerji mi yaydım diye.

    Bu dünyayı onlarla paylaşıyoruz. Bunu anlayabildiğimizde insan sıfatını hak edeceğiz bence.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de sizin gibi düşünüyorum, o kadar çok üzülüyorum ki... Hayvan sevmeyen insan sevemez sözüne sonuna kadar katılıyorum, aynı fikirde olmak ne güzel böyle bir konuda, teşekkürler yorumunuz için (:

      Sil
  2. merhamet.. son dönemlerde en çok ihtiyaç duyduğumuz şey..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle doğru :( Merhamet, sevgi, şefkat... Nerede kaldı bu duygular :'( Teşekkürler yorumunuz için.

      Sil
  3. duyarlılığına bayıldım:) iyi ki bu duygulara sahip insanlar var dünyada.
    mimi anca yapabildim bugün,
    sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de çok mutlu oluyorum bu konuda benimle aynı duyguları paylaşan birileri olduğunda, Çakır'ı ilgiyle takip ediyorum ((:
      Hem yorumun hem de mimi cevapladığın için teşekkürler Havva :*

      Sil
  4. Ne tatlı bir hikaye :)
    Kaçan sokak hayvanlarını gördükçe ben de aynı şeyleri düşünürüm, içim ürperir :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Di mi? Korkunun doğuştan olmadığını yaşayarak öğrenilen bir duygu olduğunu bildiğimize göre acaba neden korkuyor bu kadar da kaçıyor bu hayvanlar diye düşünürken bile korkuyor insan :(
      Yorumunuz için teşekkürler (:

      Sil
  5. İnsan olmak apayrı bir mevzu canım, hele şu son zamanlarda insan müsveddesi olarak ortalıkta dolaşan o kadar insan görüyorum ki...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Maalesef acı ama gerçek bu :( İnsan kendinden utanıyor, kendini sorguluyor bazen yaşanan şiddetin ve vahşetin karşısında... En büyük sorun sevgisizlik bence, sevgi görmeyen biri gösteremiyor da genellikle dolayısıyla önce sevmeyi ve sevilmeyi öğrenmeli insanoğlu, sevgi kalpleri yumuşatır çünkü... Teşekkürler güzel yorumun için :*

      Sil
  6. acı gercekler :(( ınsan olmak lazım canlı olmak lazım hıssetmek lazım..bu arada blogunuza hosgeldınız..sevgıler

    www.kuzununannesi.com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Maalesef öyle Kuzununannesi :( Teşekkürler güzel yorumunuz ve ziyaretiniz için.

      Sil

Yormadan Geçme (;