???

Fotoğrafım
Bildiğin çikolata... Yokluğunda canın çeker, görünce için gider, fazla yediğinde geri döner, her koşulda seni deli eder :) İletişim: medannseri@gmail.com

Çikolata Severler...

24 Şubat 2015 Salı

Alfabe A-ile Başlar, Toplum Düzeni Aileyle Başlar (:

Aslında biliyorsunuz eğlenceli şeyler yazmayı seviyorum genelde ama son zamanlarda olmuyor, içimden gelmiyor bi' türlü. Haber programlarını seyrettikçe, okudukça yaşam enerjim yok oluyor resmen, acaba ne yapabilirim, benim payıma ne düşüyor çözüm için diye düşünmeye başlıyorum. Bugün gerçekten çok önemli olduğunu düşündüğüm bir şey paylaşmak istiyorum sizlerle, özellikle ebeveynlerle...
Bir çocuğun en iyi arkadaşı, dostu, sırdaşı kesinlikle annesi - babası veya en azından ikisinden biri olmalı. Çocuklar ailelerinden korkmamalı, her ne olursa olsun ailesinin onun arkasında, onun destekçisi olduğunu bilmesi lazım.
Henüz ortaokula yeni başlamıştım, bir akşam babamla Sinan Çetin'in Film Gibi programını seyrediyorduk. Hatırlayanlarınız olmuştur mutlaka. (: Küsleri barıştırırlardı, kavuşamayanları kavuştururlardı, kapılar açılırdı, vs. (:
Bir kadın gelmiş hikayesini anlatmış, babasının onu affedip gelmesini bekliyordu. Babası gelmemişti ben de sesli olarak ben olsam ben de gelmezdim dedim. Babam nedenini sormuştu, yapmadığı şey kalmamış, kendisi kaçmış gitmiş, sonra da beni affet diye gelmiş, baştan gitmeseymiş dedim. Babam durdu, peki aynı şeyi yapan ben olsaydım beni de affetmez miydin diye sordu, bir an afalladım, olur mu öyle şey, sen benim babamsın, her ne olursa olsun ben seni affederim demiştim.
Babam da sen anne-baba sevgisini biliyorsun ama evlat sevgisini henüz bilmiyorsun demişti gözleri dolu dolu bir şekilde. Sen de her ne yaparsan yap, her ne yapmış olursan ol biz seni affederiz, unutma sen benim kızımsın ve hep öyle kalacaksın demişti. O an çok idrak ettiğim söylenemezdi ama babamın o duygusal hali beni derinden etkilemişti. Düşünün hala daha aklımda. (:
O akşamı hiç unutmadım, biliyordum ben ne yanlış yaparsam yapıyım ailem arkamda olacaktı. O yüzden onları üzmemek, onların bana olan güvenini sarsmamak için yanlış yapmamaya çalışıyordum kendimce. Yaptığım da ise bunu onlarla paylaşmaya çalışıyordum.
Kız çocukları ve anneleri arasında bir bağ oluyor ya normalde, malum kız muhabbeti (: Benim o bağ babamla aramda vardır. Sana bir şey söyleyeceğim ama kızma dediğimde gerçekten kızmaz, dinler sadece dinler, akıl vermez, konu ile ilgili benim fikrimi sorar, sorunu gözümde minimize etmemi sağlar ve bilirim ki kimseye söylemez. Anlattığım şey babamla aramda kalmıştır, bundan eminimdir.
Bu böyle olmasaydı ben bir hata yapsam ve ailemden gizlemek zorunda kalsa idim, hatamı örtbas etmek için yeni hatalar yapacak,  her yeni hata bir yenisini doğuracak, yalan yalan üstüne olacaktı. Bu durum beni ailemden uzaklaştıracak, yeni arkadaş çevrelerine sokacak, ailemden bulamadığım güven duygusunu yabancılarda arayacak, eğer şansım yoksa yanlış kişilerle, yanlış ilişkiler içerisinde bulacaktım kendimi. Her insan hata yapar, hepimizin hataları var, önemli olan hatamızın farkına varmak, bir daha yapmamak. Hata zincirinin halkası olmamak...
Çocuklarınız sizden korkmasın, sizden bulamadıkları sevgiyi, saygıyı, güveni, ilgiyi başkalarında aramasınlar. Onları kendinize yabancılaştırmayın...
Gözlemlediğim kadarıyla ebeveynler kızılacak yerde kızmayıp, kızılmayacak yerde kızıyorlar genelde. Çocuğunuz sizinle bir sırrını, bir hatasını paylaştığında ona sakın ama sakın kızmayın aksine bu durumu sizinle paylaştığı için teşekkür edin bence.
Bu yazdıklarımın hiçbir bilimsel geçerliliği yok, tamamen kendi izlenimlerim ve kendi düşüncelerim. Aile olmak, aile olabilmek gerçekten çok önemli, aile kutsal bir birim benim için, kutsallığını ve mahremiyetini kaybetmemeli, toplumumuzun selameti için gerekli bu.
Herkes kendi evinin önünü süpürse sokaklar tertemiz olur diyoruz ya, herkes kendi ailesine sahip çıksa, sevse, eğitse, korusa kollasa toplum da tertemiz olur inanın.
Alfabe A-ile Başlar, Toplum Düzeni Aileyle Başlar  ((:
Böyle çok kamu spotu gibi oldum bugün farkındayım (:
Sevgiyle kalın :*

8 yorum:

  1. Gördüğüm kadarıyla aileniz tarafından koşulsuz sevilmişsiniz. Sağlıklı bir psikolojik gelişimin temellerinden biridir koşulsuz sevgi...Buna, iyi bir iletişimin olduğu, demokratik bir aile ortamı da eklendiğinde, en büyük verimin alınması kaçınılmazdır. Darısı her çocuğun başına.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler güzel yorumun için Ikıntı (: Çok haklısın, iyi bir iletişim sağlıklı bir aile yapısı için kaçınılmaz, her çocuk çocukluğunu yaşayabilsin inşallah, Sevgiler :*

      Sil
  2. Zaten dönülmez hataların çoğu da bu yüzden yapılıyor. Eleştirirken yapılan yanlışı değil kişiliği eleştiren ebeveynler dolayısıyla çocuk egosunu savunmak için ya itiraz mekanizması geliştiriyor ya da dediğin gibi hatasını telafi etmek için başka yanlışlara sürükleniyor. Ben de ailemden yana çok şanslıyım. Annemle de babamla da herşeyimi rahatlıkla konuşabilirim. Beni asla tenkit etmez, bir olayda kararsız kaldıysam olası ihtimalleri ve o ihtimaller sonundaki en iyi tahminlerini söyler ve kararı bana bırakırlar. Böyle ailelerimiz olduğu için gerçekten şanslıyız tatlım...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bir psikolog olarak bu konuda sizin yorumunuz benim için önemli gerçekten (((: Ebeveynler bilinçlendikçe çocuklar da bilinçlenecek inşallah, herkesin mutlu ve huzurlu bir ailesi olsun inşallah... Sevgiler :*

      Sil
  3. babanı öp benim için taam mı unutma amaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne cici bir yorum bu boyle Deep, tamammm :))) Bu arada sen de cok anlayisli bir baba olursun bence :))

      Sil
  4. Baban ne şahane annen de öyledir eminim yalnızca endişesini gizleyemiyor
    Aile olmanın hem güzelliğini yaşamış hem yazmışsın
    Çok güzel yazmışsın
    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen, anneler genelde daha korumacı ve pimpirikli oluyor (((: Teşekkürler Havva, herkesin mutlu bir ailesi olması dileğimle, sevgiler :*

      Sil

Yormadan Geçme (;